میزان پرت در اجرای کفپوش فقط به متراژ فضا وابسته نیست و الگوی چیدمان قطعات نیز میتواند بر مقدار مصرف متریال تاثیر بگذارند. هرچه اجرای طرح به برش های بیشتری نیاز داشته باشد، احتمال افزایش پرت نیز بیشتر میشود. یکی از نمونه های رایج، نصب مورب پارکت یا کفپوش نسبت به دیوارهای محیط است. در این روش، قطعات در محل برخورد با دیوارها معمولا به برش های بیشتری نیازدارند. طرح های هندسی پیچیده نیز میتوانند فرایند اندازه گیری و برش را دشوارتر کنند. برای اجرای چنین طرح هایی، هماهنگی دقیق میان ابعاد قطعات و نقشه کف اهمیت بیشتری دارد. در کفپوش هایی که طرح مشخص یا جهت دار دارند، جهت قرارگیری قطعات نیز باید هنگام نصب رعایت شود. اگر طرح ها به درستی هماهنگ نشوند، ممکن است برخی قطعات با وجود سالم بودن برای محل مورد نظر قابل استفاده نباشند. در نهایت، اگاهی از تاثیر الگوی نصب بر میزان پرت باعث میشود تصمیم گیری درباره طرح کفپوش با دید واقع بینانه تر انجام شود.